بسیاری از افراد آرزوی داشتن شغلی دارند که بتوانند از خانه کار کنند، اما ظاهراً این نوع شغلها میتوانند اثرات ناخوشایندی بر سلامت روان داشته باشند.
یک مطالعه جدید که در مجله ساینس منتشر شده، نشان میدهد افرادی که دورکاری میکنند، در مقایسه با کسانی که در دفتر کار حضور دارند، احتمال بیشتری دارد که اضطراب، افسردگی و انزوای اجتماعی را گزارش کنند. اگرچه نداشتن رفتوآمد و راحتی خانه بدون شک یک مزیت است، اما به نظر میرسد هیچ جایگزینی برای ارتباطات اجتماعی واقعی وجود ندارد.
نیکلاس اپلی، استاد علوم رفتاری از دانشگاه شیکاگو که در این مطالعه شرکت نداشته، به NPR گفت که کارمندان ممکن است ارزش «برقراری ارتباط با دیگران» را دستکم بگیرند و افراد ممکن است در انتخابهایی که بهزیستی آنها را تحت تأثیر قرار میدهد، انتخاب ضعیفی داشته باشند.
تا به امروز بیشتر مطالعات بر تأثیر دورکاری بر بهرهوری و رضایت شغلی متمرکز بودهاند، در حالی که بینش کمی در مورد ارتباط آن با تنهایی و سلامت روان وجود داشته است. برای پر کردن این شکاف، نویسنده اصلی، ناتالیا امانوئل، اقتصاددان در بانک فدرال رزرو نیویورک، و همکارانش تحلیلی را با استفاده از دادههای پنج نظرسنجی ملی از کارگران آمریکایی انجام دادند و مشاغلی که میتوانند از راه دور انجام شوند، مانند مهندسی نرمافزار، را با مشاغل غیر قابل دورکاری، مانند جراحی، مقایسه کردند.
این تحقیق نشان داد که ساعات کاری کارمندان در مشاغل قابل دورکاری در مقایسه با افراد مشاغل غیر قابل دورکاری، ۵۸ درصد افزایش یافته است. با توجه به اینکه آنها در خانه میمانند، این موضوع شاید تعجبآور نباشد، اما سطح انزوا میتواند شدید باشد، زیرا همچنین ۷۲ درصد احتمال گذراندن یک روز کامل بدون هیچگونه تماس انسانی در میان آنها افزایش یافته.
وضعیت برای کارمندان دورکاری که تنها زندگی میکنند حتی بدتر بود؛ آنها ۸۳ درصد احتمال داشت که یک روز کامل را بدون هیچگونه تماس انسانی بگذرانند. اپلی به NPR گفت:
به همین ترتیب، افزایش مشکلات روانی برای کسانی که تنها زندگی میکنند تقریباً دو برابر بیشتر از کسانی است که با خانواده خود هستند.
با توجه به ارتباط بین سلامت روانی و جسمی، این موضوع به یک مشکل سلامتی واقعی تبدیل میشود، زیرا اپلی میگوید:
تنها بودن عملکرد سیستم ایمنی بدن و سیستم قلبی عروقی شما را به خطر میاندازد. البته این یافتهها به آن معنا نیست که هر دفتر کاری باید همه را مجبور به بازگشت به محل کار کند، چیزی که کارفرمایان بدخواه به دنبال هر بهانهای برای تحمیل آن بر زیردستان خود هستند. اما این موضوع دیگری است که باید برای هر کسی که به دنبال ترک دفتر کار است، در نظر گرفته شود و یادآوری میکند که اگر تعاملات انسانی روزانه خود را از طریق کار دریافت نمیکنیم، ممکن است نیاز داشته باشیم که در مورد زندگی اجتماعی خود کمی آگاهانهتر عمل کنیم.
