برنامه «پریزاد» از ابتدای ماه رمضان با اجرای محمدرضا شهیدیفر از شبکه نسیم پخش میشود؛ برنامهای که تمهید متفاوتی برای دکور آن اندیشیده شده اما در مضمون، اثر جدید و خلاقانهای به حساب نمیآید. میتوان آن را یکی از همان برنامههای منشعب شده از «ماه عسل» احسان علیخانی دانست با این تفاوت که بیشتر روی سوژههای مرتبط با بیمار و بیمارستان و جراحی و … تمرکز دارد. در دو قسمت ابتدایی مهمانهای جذابی به برنامه دعوت شدهاند و شهیدیفر هم روی گفتوگوها مسلط است و با تکیه بر جزئیات، برنامه را قابلقبول پیش میبرد. درکل میتوان آن را جزو برنامههای استاندارد ماه رمضان تلویزیون دانست، اما سوال اینجاست که واقعا تا کی قرار است شاهد این روند تکراری در برنامهسازی باشیم و مدام رویه «ماه عسل» را ادامه دهیم؟
به گزارش فیلمنیوز، بعد از موفقیت برنامه «ماه عسل»، هرسال در مناسبت ماه رمضان شاهد تولید تعداد زیادی برنامه هستیم که هرکدام به نحوی روی الگوی «ماه عسل» بنا شدهاند. امسال هم «پریزاد» محمدرضا شهیدیفر را میتوان جزو همین انشعابها قرار داد.
انتخاب مهمانها | با توجه به اینکه بیمارستان در دکور برنامه اهمیت زیادی دارد، مطمئنا سوژهها همگی در ارتباط با بحث بیمار و بیمارستان و جراحی و دارو و …. است. در دو قسمت ابتدایی هم انتخابها برهمین مبنا پیش رفته بود. در قسمت اول شاهد خانوادهای بودیم که تنها پسرشان به یک نوع بیماری ضعف عضلانی دچار شده بود و در قسمت دوم، شاهد گفتوگوی مجری با یک جراح قلب قلب و یک مسئول اورژانس هوایی بودیم که درباره پیوند قلب از راه دور صحبت میکردند. در هر دو مورد مهمانها حرفی برای گفتن داشتند و با خوشصحبتی بخشی از برنامه را پیش میبردند. سوال مهم اما اینجاست که از این دست مهمانها کم به برنامههای تلویزیونی نیامدهاند، چرا با این حال باز هم وقتی صحبت از یک برنامه ماه رمضانی به میان میآید، ذهن برنامهسازان به همین سمت میرود؟
«پریزاد» دکور متفاوتی دارد و مخاطب را در همان وهله اول وارد فضای برنامه میکند.
حرکت تازه برای دکور | دکور برنامه در فضایی قرار گرفته است که شمایلی از راهروی بیمارستان را تداعی میکند. دکور با یک در شیشهای از محوطه راهنمای بخش بیماران جدا شده است. درحالیکه مجری و مهمانها درحال گفتوگو هستند، دکترها و پرستارها از پشت سرشان رد میشوند و به اتاقها میروند و برمیگردند و گهگاه از در شیشهای پشت سر آنها هم عبور میکنند. درواقع اینطور به نظر میرسد که آنها در واقعیت مشغول کار خودشان هستند و حضورشان ارتباطی به برنامه ندارد. انتخاب این دکور جذاب است و باعث شده حس موقعیت به درستی منتقل شود.
محمدرضا شهیدیفر بعد از گذشت نزدیک به یک دهه با «پریزاد» به تلویزیون برگشت.
شیوه رویارویی مجری با مهمان | محمدرضا شهیدیفر مجری توانمندی است و بارها موفقیتش را در عرصه اجرا ثابت کرده. اینبار هم میتوان اجرای شهیدیفر را جزو نقاط قوت این برنامه به حساب آورد. شهیدیفر پیش از شروع «پریزاد» درباره مهمانها و مشکلاتشان مطالعه کرده است، برای مسیر گفتوگو برنامهریزی مشخصی دارد و هدفمند پیش میرود. سوالاتی جزئی و جذاب مطرح میکند و برای احساساتی کردن و جاری کردن اشک مخاطبانش تلاش نمیکند. اتفاقا هرگاه مسیر مصاحبه به سمت ابراز احساسات مهمانها میرود سعی میکند موقعیت را کنترل کند. با این حال گهگاه وسط حرف مهمانها میپرد، حرفهای شاعرانه میزند و دخالتهایی میکند که مسیر مصاحبه را مخدوش میکند. در این مورد هم یک سوال اساسی مطرح است که چرا از وجود یک مجری خلاق مثل محمدرضا شهیدیفر برای ساخت برنامهای با ساختار جدید و متنوع استفاده نمیشود؟
پریزاد را میتوان یکی از برنامههای انشعابی «ماه عسل» طبقهبندی کرد.
و باز هم تکثیر ماه عسل| «پریزاد» برنامه استانداری است، مهمانهای جذابی به آن دعوت شدهاند و شهیدیفر هم اجرای خوبی دارد اما واقعا تا کی قرار است شاهد این روند تکراری در برنامهسازی باشیم؟ «ماه عسل» با حسان علیخانی سالها قبل حق مطلب را درباره این گونه برنامهها ادا کرد و بارها و بارها از روی دستش تقلید شد. چرا شهیدیفر سراغ رقم زدن یک اتفاق جدید نرفته است؟
«پریزاد» ویژه برنامه شبکه نسیم برای ماه مبارک رمضان است که بستری را فراهم کرد تا محمدرضا شهیدیفرد بعد از کذشت بیش از یک دهه به عرصه اجرا و برنامهسازی برگردد.
