مرکز پزشکی کک وابسته به دانشگاه USC در لسآنجلس، بهتازگی پذیرای دو بیمار بسیار غیرمعمول بوده است.
در این مرکز، دو مومیایی مصر باستان تحت اسکن کامل بدن قرار گرفتند. نیازی به گفتن نیست که در دوران زندگی این مومیاییها، یعنی دوره بطلمیوسی در حدود سالهای ۳۳۲ تا ۳۰ پیش از میلاد، چنین فناوریای وجود نداشت. این روش تصویربرداری خاص، جزئیاتی را آشکار کرد که نهتنها با چشم غیرمسلح بلکه حتی در اسکنهای قدیمیتر و کمدقتتر نیز قابل مشاهده نبودند.
سامر دکر، از دانشکده پزشکی کک، گفت این مومیاییها پیشتر نیز اسکن شده بودند، اما بهدلیل پیشرفتهای صورتگرفته در فناوری تصویربرداری، نتایج جدید بسیار دقیقتر و گستردهتر از هر زمان دیگری هستند. او افزود تصاویر با وضوح بالا مواردی را آشکار کردهاند که پیش از این ناشناخته بودند و به شکلگیری تصویری روشنتر از نحوه زندگی این افراد کمک کردهاند.
افرادی که اسکن شدهاند، نس-مین و نس-هور هستند؛ دو کاهن مصری که بهترتیب به حدود سال ۲۲۰ پیش از میلاد و حدود سال ۱۹۰ پیش از میلاد بازمیگردند. بقایای آنها قرار است بخشی از نمایشگاه آینده مرکز علوم کالیفرنیا با عنوان Mummies of the World: The Exhibition باشند. نس-مین دارای تزییناتی شامل شبکهای مهرهدوزیشده و همچنین رشتههایی از مهرهها در اطراف گردن خود است. این مومیاییها بههمراه بخشی از تابوتهای سنگی خود وارد دستگاه اسکن شدند و تصاویر بهدستآمده از میان پارچههای کتانی کفن عبور کرده و جزئیاتی مانند لب پایینی و پلکها را نمایان کردند.
این تصاویر همچنین نشان دادند که مهرههای پایینی ستون فقرات نس-مین دچار فشردگی و تغییر شکل شدهاند که احتمالا ناشی از افزایش سن و فرسودگی تدریجی بوده است. او به احتمال زیاد در ناحیه کمر درد مزمن داشته و در زمان مرگ، همراه با مجموعهای از اشیای تدفینی به خاک سپرده شده است. در مقابل، نس-هور که جوانتر بوده، با مشکلات دندانی و تخریب مفصل لگن مواجه بوده است. اسکنها همچنین نشان دادند که او در سن بالاتری نسبت به نس-مین جان خود را از دست داده است.
سامر دکر و همکارانش، بر پایه دادههای بهدستآمده از اسکنها، مدلهای دیجیتال سهبعدی از نس-مین و نس-هور ایجاد کردند و علاوه بر آن، نمونههای فیزیکی هماندازه از ستون فقرات، جمجمه و لگن آنها و همچنین مدلهایی از اشیای متعلق به نس-مین را با چاپ سهبعدی تولید نمودند.
جراحان امروزی از همین فناوریها برای ساخت مدلهای دیجیتال و فیزیکی از ساختارهای درونی بیماران زنده استفاده میکنند. بهویژه مدلهای فیزیکی به جراحان کمک میکنند تا درک دقیقتری از وضعیت بیمار داشته باشند و حتی پیش از انجام عمل جراحی، مراحل آن را تمرین کنند. به گفته دکر، این مدلها میتوانند برای خود بیماران نیز مفید باشند تا با آنها تعامل داشته باشند و درک تازهای از وضعیت جسمانی خود و نحوه درمان آن به دست آورند.
مصریان باستان، با بررسی اندامهای داخلی بیگانه نبودند. با این حال، میتوان با اطمینان گفت که نس-مین و نس-هور هرگز تصور نمیکردند زندگی پس از مرگ آنها شامل حضور در یک بیمارستان در لسآنجلس باشد.
