«قمارباز» به کارگردانی محسن بهاری، یکی از آثاری است که در حالوهوای جنگ دوازده روزه ساخته شده؛ اثری که به جای تمرکز روی ترس و وحشت و خرابی، از منظری متفاوت به این ماجرا پرداخته است. فیلم در یک لوکیشن محدود ساخته شده اما ریتم کنترلشدهای دارد. هم از فضا بهخوبی استفاده شده و هم بازیگران بازی قابلقبولی دارند.
به گزارش فیلمنیوز، از میان فیلمهایی که در دو روز اول جشنواره فجر به نمایش گذاشته شده، «قمارباز»، به عنوان تجربه اول فیلمسازی محسن بهاری، با وجود برخی ضعفها، اثری استاندارد و خوشساخت به حساب میآید. نگاهی داریم به ابعاد مختلف این فیلم.
فیلمنامه | یکی از ویژگیهای مثبت فیلم «قمارباز» به دست گذاشتن روی سوژه متفاوت آن یعنی هک شدن سیستم بانکها در جنگ دوازده روزه برمیگردد. ماموری مرموز به نام پیمان، مخفیانه به خانه فردی به نام فرید که برنامهنویس بانک مرکزی است میرود و او و نامزدش را در یک بازی روانی قرار میدهد تا نهایتا به عامل اصلی هک شدن سیستم بانکها در جنگ دوازده روزه پی میبرد. با اینکه فیلم در یک لوکیشن روایت میشود، حجم ماجراها بالاست و ریتم کاملا کنترل شده است. به همین دلیل هم مخاطبان در هیچ نقطهای احساس ملال نمیکنند. شخصیتها ملموسند و دیالوگها شعاری نمیشوند.
محسن بهاری در اولین تجربه کارگردانیاش موفق عمل کرده است.
کارگردانی | «قمارباز» اولین تجربه کارگردانی محسن بهاری است. او سالها در سینما به عنوان منشی صحنه فعالیت کرده و با کارگردانهای مطرحی مثل ابراهیم حاتمیکیا، سیروس مقدم، محمدحسین مهدویان همکار بوده است. «قمارباز» به عنوان اولین فیلم این کارگردان، اثری استاندارد است. بهرحال کار کردن در یک لوکیشن محدود آپارتمانی، با سختیهای زیادی همراه است اما کارگردان از تکتک فضاها بهخوبی استفاده کرده و از این محدودیت به نفع بالاتر بردن التهاب کمک گرفته است. طراحی صحنه، تودرتو بودن فضا و استفاده از رنگهای سرد و …، به کمک انتقال احساسات فیلم آمده و تغییر تدریجی جنس بازی بازیگران هم قابل قبول است.
آرمین رحیمیان در فیلم «قمارباز» بازی خوبی دارد.
بازیها | بازی آرمین رحیمیان و شبنم قربانی را میتوان جزو نقاط قوت این فیلم دانست. رحیمیان هم در ظاهر به یک مامور اطلاعاتی نزدیک شده و هم سعی کرده در رفتار منطبق با اینگونه افراد رفتار کند. بار اصلی درام را روی دوش دارد و سعی کرده است در عین اینکه شخصیتی کاملا لجدربیار است، در جاهایی هم همدلانه رفتار کند. شبنم قربانی هم یکی از بازیهای متفاوتش را به نمایش گذاشته. در طول فیلم، جنس بازیاش را مدام تغییر میدهد و از دختری شاد و خندان در ابتدای فیلم که به نظر میرسد از هیچ چیز خبر ندارد، رفتهرفته به سمتی میرود که ترس را میشود در چهرهاش دید و سپس این ترس به خشم و پرخاش تبدیل میشود و یک جورهایی به فروپاشی میرسد. بازی کوروش تهامی برخلاف انتظار به اندازه رحیمیان و قربانی، موفقیتآمیز نیست. با اینحال به عامل ضعف فیلم تبدیل نمیشود و تا حدی میشود رفتارش را با توجه به موقعیت ایجاد شده درک کرد.
«قمارباز» فضای ملتهب و نفسگیری دارد.
فضای ملتهب | کارگردان در خلق فضای ملتهب و معمایی در دوره جنگ موفق عمل کرده. مرحله به مرحله گره ایجاد میکند و سپس بدون عجله رازها را فاش میکند و حسابشده پیش میرود. گرچه در جاهایی دست خالق در اثر مشخص است. در برخی موارد اطلاعات مستقیم داده میشود و یک جورهایی راه کشف مخاطب را میبندد. درواقع از یک جایی به بعد، مخاطب تا حدی میتواند ماجراهای انتهای فیلم را حدس بزند. با اینحال این قابل حدس بودن، ایراد اساسی به حساب نمیآید. چون جنس بازیها به نحوی است که اثر افت نمیکند و تا پایان مخاطب را همراه نگه میدارد.
«قمارباز» به کارگردانی محسن بهاری و تهیهکنندگی سجاد نصراللهی نسب، براساس فیلمنامه بهجت شریف ساخته شده و محصول بنیاد سینمایی فارابی است.
